Czym jest namiestnictwo?

Hufiec prowadzi systematyczną pracę z kadrą poprzez cykliczne zbiórki drużynowych, szczepowych, przewodniczących kręgów instruktorskich, kierowników harcerskich klubów specjalnościowych. W tym celu komendant hufca powołuje, w zależności od potrzeb, namiestnictwa: zuchowe, harcerskie, starszoharcerskie, wędrownicze, specjalnościowe.

Definicja namiestnictwa wg hm. D. Kołakowskiej:

Namiestnictwo programowe to zespół instruktorów hufca, którego celem jest inspirowanie, wspieranie i koordynowanie działalności drużyn, a u każdego z drużynowych wzbogacanie warsztatu programowo-metodycznego harcerskiego wychowawcy. Działa w oparciu o program stworzony w odpowiedzi na potrzeby drużyn oraz instruktorskie i osobiste potrzeby drużynowych. Namiestnictwem kieruje namiestnik wraz z zespołem namiestnictwa.

Ponieważ określiliśmy tu, że namiestnictwo jest to grupa- zespół instruktorów spróbujmy skupić się na tych pojęciach.
Podstawowym elementem składowym grupy są jej członkowie, oni zaś nie należą do niej całą swoją osobowością, lecz tylko ze względu na rolę społeczną w tej grupie spełnianą.
Grupa to zespół, który ma współne cele i zdaje sobie sprawę z tego, że do ich osiągnięcia potrzebne są wysiłki każdego z jej członków. Nasze harcerskie, instruktorskie zespoły stają się wówczas zespołami w pełnym znaczeniu tego słowa, gdy same siebie uważają za zespół, gdy zmierzają w zespołowym kierunku i gdy mają własne, charakterystyczne dla siebie, sposoby działania.
Siła grup jako całości jest proporcjonalna do wymagań stawianych członkom.